Auteursrecht

auteursrecht

Een paar weken geleden kwam ik deze door mij gemaakte illustratie tegen op een voor mij onbekend blog. Vreemd, want ik kan me niet herinneren dat ik toestemming heb gegeven om de  illustratie te gebruiken. Ook mijn naam stond er niet bij vermeld en ik heb al helemaal geen bedrag op mijn rekening gestort gekregen.
Het is niet de eerste keer dat ik dit meemaak. Al meerdere keren ontdekte ik illustraties van mijzelf op websites of blogs van een ander. Het is natuurlijk vleiend dat iemand mijn illustraties leuk vind, maar inmiddels voel ik me een beetje zoals het meisje op de afbeelding.

Mag je zonder toestemming afbeeldingen gebruiken?
Nee, zeker niet!
Veel mensen zijn zich er blijkbaar niet van bewust maar o
p de meeste afbeeldingen is auteursrecht van toepassing. Als maker hoef je daar niets voor te doen. Het ontstaat automatisch. De maker is de enige die beslist of anderen het werk mogen gebruiken.
Op internet las ik een verhaal van een fotograaf die een zakcentje verdiende met het aanklagen van mensen die zijn foto’s onrechtmatig gebruikten. Zo ver ben ik nog niet gegaan. Meestal volsta ik met een mailtje naar de blogeigenaar. Als deze niet reageert stuur ik een bericht naar de blog host. Die verwijderen het werk dan voor je.

Nu snap ik ook wel dat als je een blog schrijft, misschien wel zonder winstoogmerk,  je dan geen zin hebt om daar veel voor te betalen.
Een blog zonder afbeeldingen is als een boterham zonder beleg dus wat dan?

Dit kun je doen:
– Maak zelf een foto of tekening.
– Maak gebruik  van  stockfoto’s.
Er zijn verschillende sites waar deze afbeeldingen tegen een kleine
vergoeding en soms zelfs gratis worden aangeboden.

– Vraag toestemming aan de maker van je favoriete afbeelding of je deze kunt ‘lenen’ in ruil voor een
link naar zijn of haar website. Veel creatieven kunnen best wat extra reclame gebruiken en    gaanhier in een aantal gevallen mee akkoord.  Nee heb je, ja kun je krijgen.

Wil je meer weten over auteursrecht:
www.auteursrecht.nl

Stop klimaatverandering

Stop klimaatverandering-01

De ijsbeer is al jarenlang het icoon van klimaatverandering.
We weten allemaal dat zijn leefomgeving ernstig wordt bedreigd. De ijsbeer is echter niet
het enige dier dat slachtoffer is van klimaatverandering.
Ook de tijger, de keizerspinguin, de Adeliepinguin de poolvos, de zeeschildpad,  de orang oetang, de clownsvis,  de koalabeer, de bonte vliegenvanger, de monarchvlinder, de belugawalvis en ga zo nog maar even door. Maar liefst 1 op de 6 dieren is in gevaar.

30 november begint de klimaattop in Parijs. Omdat de situatie zo urgent is, wordt deze top gezien als zeer belangrijk. Het is erop of eronder. Zouden er nu eindelijk concrete afspraken gemaakt worden om de opwarming van de aarde terug te dringen?

Tijd voor pompoen

Pompoen is absoluut mijn favoriete herfstgroente.
Het is ook een makkelijke groente om te kweken en de opbrengst uit mijn moestuin is dan ook geweldig. Maar liefst 16 pompoenen van 3 planten.
Het allerlekkerste vind ik pompoentaart met feta. Iets dat ik al jaren regelmatig maak.
Hieronder het recept in stripvorm.

Basic RGB

Dieren in potten

Dieren in potten

Dit is een tekening van een aantal jaren terug.
Het was in een periode dat er veelvuldig dieren te zien waren in mijn tekeningen.
Vooral vissen en muizen waren favoriet.
Waarom dat zo is?  Dat mag je zelf invullen.

diereninpotten

Formaat: 50×65
techniek: grafiet en kleurpotlood
jaar: 2010

 

We are no longer here

Momenteel ben ik bezig met een nieuwe serie tekeningen
 Dit keer heb ik gekozen voor een vierkant formaat.
Uiteindelijk moet het een serie van 9 tekeningen worden.
Hier alvast 4 werken.

Titel: We are no longer here.
Formaat: 50 x 50 cm
Grafiet en kleurpotlood op papier.

aardlagen3

Aardlagen1

aardlagen4

Aardlagen2

Liggend in het gras

liggend in het gras

liggendinhetgras
Er gaat niets boven tekenen met potlood op papier, maar ik ben ook fan van programma’s als photoshop en illustrator. Het biedt wat meer mogelijkheden al zijn de resultaten totaal anders.
De bovenste potloodtekening heb ik jaren geleden gemaakt en ter experiment omgezet naar een digitale versie. ( zie beneden)

Welke beter is weet ik niet. Er valt voor beiden misschien iets te zeggen.

Dierendag

Basic RGB

Lang leve de dieren, vandaag is het dierendag!
Deze illustratie heb ik ter gelegenheid gemaakt voor Vegakids, het online kinderplatform van de Vegetariërsbond.
Vier oktober is niet alleen een dag om  je kat, hond of hamster extra te verwennen, maar ook een dag om bijvoorbeeld even stil te staan bij de dieren die normaal gesproken op ons bord belanden.

Op de website van Vegakids vind je leuke tips voor deze deze speciale dag.

www.vegakids.nl

Vegakids online

vegakids

De komende tijd zal ik  tweemaandelijks een strip maken voor de nieuwe website ‘Vegakids’.
De site is het online kinderplatform van de Vegetariërsbond en is bedoeld voor kinderen van een jaar of 7 t/m 12.
Het is een erg leuke en informatieve website geworden en je vindt er nieuwtjes, achtergrondverhalen, recepten, een evenementenkalender en nog veel meer, dus absoluut de moeite waard om te bekijken of te volgen. Ook voor niet v
egetariërs.
De strip die ik gemaakt heb is een terugblik ( of vooruitblik ) op ‘de meest sexy Vegetariër verkiezing’ die elk jaar in december wordt gehouden. Vorig jaar waren  Maryam Hassouni en Laurens de Groot de winnaars.
Ik ben benieuwd wie het dit jaar gaat worden.

Neem een kijkje op de website: www.vegakids.nl

Moestuin

 

Gardering
Moestuin, Illustratie

Sinds een half jaar ben ik in het bezit van een moestuin waar ik inmiddels heel wat uren heb doorgebracht.
De illusie dat ik hierdoor een hoop geld kan besparen heb inmiddels ik niet meer.
Voordat je ook maar iets kunt oogsten ben je al heel wat geld  en tijd kwijt. En als de langverwachte boontjes en wortels dan eindelijk boven de grond komen, worden ze in mum van tijd opgegeten door de slakken.
Toch ben ik nog steeds blij met mijn tuin. Het levert weliswaar geen financieel voordeel op, maar het wroeten in de aarde blijkt een ontspannende bezigheid en de groenten uit mijn eigen tuin smaken mij in ieder geval  beter dan die uit de supermarkt.

Een week geen plastic

de afrekening
©studioannelieke

Deze week van 9 tot 15 juni is het zero plastic week. Mensen worden uitgedaagd om een week lang geen nieuw plastic te kopen, dus ook geen producten verpakt in plastic.
Omdat plastic en afval een thema is dat ik regelmatig gebruik in mijn tekeningen besluit ik om mijn eigen plastic verbruik eens kritisch te bekijken.
We scheiden thuis ons afval keurig , maar er gaat regelmatig een flinke zak plastic de deur uit en in de supermarkt zijn de zakjes en verpakkingen maar zelden van gerecycled plastic.

Als ik naar mijn voorraad voedsel kijkt besef ik dat de plastic tasjes die ik niet meer aanneem  slechts het topje van de ijsberg zijn ( zie vorige blog). Brood, appels, komkommers, kaas, pasta, rijst, de pakjes sap van mijn kinderen voor een dagje weg, de favoriete ijsjes van mijn jongste. de o zo gezonde rijstwafels en havermout. Allemaal in plastic. En dan heb ik het nog niet gehad over de hoeveelheid plastic speelgoed dat hier overal door het huis en in de tuin slingert. Speelgoed gekregen op een verjaardag, kinderfeestje of zelf gekocht? Gadgets gekregen bij aankoop van 15 euro bij de supermarkt.
Goedkoop geproduceerd speelgoed en dus snel kapot.  Zelfs de kringloopwinkels zien er geen brood in.
Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Ik, de zogenaamde bewuste moeder die zich ooit had  voorgenomen om alleen maar duurzaam, verantwoord speelgoed in huis te halen.  Om me heen kijkend besef ik dat ik de controle kwijt ben.
Dit moet anders, maar eerst die zero plastic week maar eens zien door te komen.

header10

De eerste dag
Maandag ga ik fris van start. Gelukkig heb ik nog een voorraadje eten in huis dat weliswaar verpakt zit in plastic, maar dat telt niet mee. Bij de supermarkt koop ik  een blikje tomaten en ik gebruik een plastic zakje dat ik nog over heb van vorige week om mijn kiwi’s in te doen. Tot mijn genoegen liggen de komkommers dit keer onverpakt in het schap. Meteen maar inslaan.
Deze dag ben ik vrij moeiteloos plastic vrij doorgekomen.

Plastic is overal
De dagen daarop verlopen wat moeizamer. Ik fiets van winkel naar winkel, koop brood bij de bakker in papieren zakken, doe groente en fruit in vierdehands zakjes die van ellende uit elkaar beginnen te vallen, laat heel veel producten die ik graag eet links liggen, trotseer verbaasde blikken en vraag met enige schaamte in winkels  naar plastic vrije alternatieven die er vaak niet blijken te zijn. Het kost me kortom heel wat tijd en energie om plastic vrij te shoppen. Op sommige plekken blijkt het makkelijker te gaan dan elders.  Op de markt laat ik mijn shopper volgooien met etenswaren en bij de natuurvoedingswinkel kan ik mijn groente zelf in een papieren zakje doen.
We eten andijviestamppot zonder (vegetarische) spekjes, pasta zonder kaas, boterhammen met hagelslag zonder boter en bij het zwembad nemen we geen ijsje maar eten we taaie borrelnootjes die nog over zijn van een verjaardag. Meer dan ooit valt het me op dat er aan plastic niet te ontkomen valt. Overal om me heen zie ik  plastic.
‘Er zijn niet  veel mensen die mee doen met de zero plastic week, mama’ zegt mijn zoontje als we bij de kassa van de supermarkt staan. Nieuwsgierig kijkt hij wat andere klanten op de lopende band leggen.

‘Nee, de meeste mensen vinden dat veel te ingewikkeld’ zeg ik. Geef ze eens ongelijk.

Ondanks mijn inspanning komt er toch nog het nodige plastic mijn huis binnen. Geadresseerde reclame in plastic, oranje plastic vlaggetjes en loombandjes  op straat gevonden door mijn kinderen en een stel oranje WK hamsters verpakt in plastic die mijn vriend kreeg bij de kassa van de supermarkt.

Hoe nu verderspeelgoedkruis
Nog een paar dagen te gaan. Langer dan een week gaan we
dit niet volhouden. Er zijn een aantal producten waar ik niet buiten kan die alleen in plastic verkrijgbaar zijn. Nee, een zero plastic jaar zit er voor ons voorlopig niet in. Wel besef ik dat er nog heel wat te verbeteren valt bij ons thuis. Misschien dan niet plastic vrij, maar wel plastic arm.
Op internet vind ik alternatieven voor de plastic zakjes, zoals de herbruikbare groentetasjes en broodzakken van again&again en een bee’s wrap om de kaas in te doen. Ik besluit het allemaal te bestellen.
En wat het speelgoed betreft: Daar kun je hele mooie kunstwerken van maken.

 

 

Wilt u nog wat plastic?

Untitled-1 ©studioannelieke

Alstublieft mevrouw, veel plezier met uw aankoop.
De verkoopster overhandigt mij een plastic tas met daarin mijn nieuwe broek.
‘Die plastic tas hoef ik niet want ik heb een tas bij me’, zeg ik zacht. Ze kijkt me verbaasd en enigszins
geïrriteerd aan en haalt de broek uit de plastic tas. ‘Daar heb je weer zo’n zeikerd’, hoor ik haar denken
of is dat mijn eigen schaamte.

Toen de hoeveelheid plastic wegwerptassen in mijn keukenkastje de spuigaten uitliep en ik geconfronteerd werd met de schokkende beelden van deplastic soep’ heb ik op een dag besloten om plastic draagtassen voortaan te weigeren. ‘ Dat is toch wel het minste dat ik kan doen en zo moeilijk is het toch niet om nee te zeggen’ dacht ik.
Maar de zin, ‘Wilt u er een tasje bij?’, heb ik al heel lang niet meer gehoord. Blijkbaar is een plastic tasje bij een aankoop nog steeds een vanzelfsprekendheid.
Moe van het weigeren en teruggeven van tasjes loop ik dan toch nog regelmatig met een kleurige tas met schreeuwerig opdruk de winkel uit. De voorraad tasjes in mijn keukenkastje is allang niet meer zo groot als voorheen, maar ik ben teleurgesteld over mijn eigen zwakheid. Het kan beter.

Op internet lees ik dat een groeiend aantal landen en steden de  wegwerptas in de ban doet en in Italië is de plastic tas al vanaf januari 2011 niet meer in het straatbeeld te vinden. De italianen hebben duidelijk meer verstand van mode dan wij, want zeg nou zelf, zo’n lullige plastic zak aan je arm ziet er toch niet uit,
Gelukkig zijn er ook in Nederland al initiatieven ontstaan om de plastic tas te weren. Zo zijn er in Dordrecht drie vrouwen gestart met het initiatief ‘Dordrecht plastic tas vrij’ en ze hebben al behoorlijk wat bereikt.

Gesterkt door deze positieve berichten ga ik verder met mijn persoonlijke missie. Voor mij geen plastic wegwerptassen meer.
En nu de volgende uitdaging want van 9 tot 15 juni is het zero plastic week.
Een week lang niets kopen dat in plastic verpakt zit. Iedereen die weleens in een supermarkt komt zal kunnen beamen dat dat niet eenvoudig zal zijn, maar waar een wil is daar is een weg.

Meer informatie kun je hier vinden:
plasticsoupfoundation
plastictasvrij
zeroplasticweek